IN HERINNERING EMY VAN DEN BOSCH

18.10.1926 - 26.12.2015


emy vd bosch 1aquarel van Emy

Op 26 december 2015 overleed Emy van den Bosch. Volgens de rouwkaart heeft zij ‘het leven in alle rust los kunnen laten’.
Emy heeft diverse keren deelgenomen aan de door ons georganiseerde funeraire reizen naar begraafplaatsen in het buitenland.
Zij die met onze funeraire reizen naar Wenen (1998), Praag (2000), Parijs (2002), Noord-Duitsland & Denemarken (2004) en Londen (2006) zijn mee geweest, zullen zich ongetwijfeld Emy herinneren. De eerste drie keer reisde ze samen met haar vriendin Willemien (Spee). Ze noemden zichzelf ‘de oudjes van de achterbank’, ze vormden samen een onafscheidelijk stel, toch?

Wij kunnen ons vergissen, maar wij hadden altijd de indruk dat er tussen Willemien en Emy een milde haat-liefdeverhouding bestond. Of misschien bestond de hechte vriendschap bij de gratie van de tegenstelling. In ieder geval zaten ze altijd samen onafscheidelijk op de achterbank in de bus. Emy was de felle en Willemien de rustige. Ze waren samen geregeld aan het welles nietes-sen, waarbij Willemien rustig wachtte op haar gelijk. Dat kwam meestal wel, hoewel toegeven niet het sterkste punt was van Emy. Daarbij denken wij aan het voorval in Reims. De groep was vrij om op eigen gelegenheid de kathedraal te bezoeken. Op de afgesproken tijd moest men zich weer bij de bus melden. Natuurlijk togen Emy en Willemien samen op weg, maar merkwaardig genoeg kwam Willemien alleen terug. Ze lachte fijntjes en nam braaf haar plekje op de achterbank weer in. De bus stroomde vol en op één na waren we al gauw compleet. Toen we Willemien vroegen waar Emy was, vertelde ze dat ze bij de kathedraal een klein meningsverschil hadden over de richting waarin ze moesten lopen om weer bij de bus te komen. Ze werden het niet eens en gingen ieder haars weegs. Een half uur te laat kwam Emy toch bij de bus, rood aangelopen en volkomen uit haar hum. Willemien niet, die voelde zich prima, ze zei niets, maar haar big smile zei genoeg.
Het waren dan wel funeraire reizen, reizen met veel begraafplaatsbezoek, maar dat betekende niet dat het zware of droevige reizen waren. Integendeel, ze waren erg gezellig met leuke herinneringen.

 emy vd bosch 2  emy vd bosch 3

 de oudjes van de achterbank: Willemien en Emy        Liber Amicorum Sepultorum

Na drie reizen haakte Willemien af en twee reizen later ook Emy. Ze verruilden de achterbank van de bus voor de bank thuis. Daarmee kwam echter geen einde aan de belangstelling voor het thema dood en begraven. Geregeld stuurde Emy ons berichtjes uit de krant of uit bladen. Trots berichtte zij over haar werk voor de AVVL (Arbeiders Vereniging Voor Lijkverbranding, die later is opgegaan in Yarden) en over het project ‘Kinderen en de dood’ voor de (leerkrachten van de) basisschool.
Tijdens de eerste reis circuleerde in de bus een Liber Amicorum Sepultorum, vrij vertaald: het vriendenboek van begraafplaatsbezoekers en -liefhebbers. Wij bewaren het als een kostbare herinnering. Iedere deelnemer heeft er een bijdrage aan geleverd. Emy en Willemien schreven: Voor Emy een Verrijking. Voor Willemien een Openbaring. Bedankt.
Nu Emy aan haar laatste reis is begonnen, wensen wij haar een goede reis.

Willemien is op 3 september 2015 overleden. De ‘oudjes van de achterbank’ hebben hun rust gevonden.

Jeannette en Rindert

Subcategorieën